drezdenecka.pl

Słoneczna środa, tłum uczniów i nauczycieli, przedstawiciele władz, prasa i telewizja. Przy takiej oprawie 29 kwietnia br. podziwiać mogliśmy ceremonię otwarcia nowego zespołu boisk przy Szkole Podstawowej nr 1 w Drezdenku. „Orlik 2012” jest inicjatywą oczekiwaną w sposób szczególny nie tylko przez władze miasta, ale i przez drezdenecką młodzież. Wśród zaproszonych gości znaleźli się: poseł Jan Kochanowski, wicemarszałek województwa lubuskiego Tomasz Wontor, wicewojewoda lubuski Jan Świrepo, starosta powiatu strzelecko-drezdeneckiego Edward Tyranowicz, przewodniczący Rady Miejskiej w Drezdenku Jerzy Skrzypczyński, komendant policji w Strzelcach Krajeńskich Bohdan Biały, komendant policji w Drezdenku Eugeniusz Pienio, proboszcz parafii pw Przemienienia Pańskiego w Drezdenku ks. Robert Mazurkiewicz CRL, prezes firmy będącej głównym wykonawcą obiektu Wojciech Pawlik, burmistrz Strzelec Krajeńskich Tadeusz Feder oraz burmistrz Drezdenka Roman Cholewiński.

Budowa boisk została w większości sfinansowana ze środków miasta, przy czym całkowity koszt  wyniósł ok. 1.350 tys. zł. Kolejnym krokiem będzie remont szkoły, która wraz z obecnym kompleksem stanie się „niewątpliwie jednym z najpiękniejszych obiektów Drezdenka” (Edward Tyranowicz). Na ręce dyrektora Romana Owczarzaka złożono listy gratulacyjne oraz ogrom piłek, które zapewne będą świetnie służyły naszym sportowcom w doskonaleniu swoich umiejętności. Po uroczystym przecięciu wstęgi mogliśmy podziwiać próby „chrzczenia” nowych bramek w wykonaniu zaproszonych gości, gdzie szczególny aplauz zyskał efektowny strzał autorstwa naszego… proboszcza (sutanna nie stanowiła przeszkody, w genialny sposób podtrzymywana oburącz na wysokości brody, można by rzec: „dodała mu skrzydeł”). Po oficjalnej części uroczystości rozegrano pierwsze bojowe mecze. Oj, niejedno kolano w ferworze walki wylądowało na świeżej drezdeneckiej murawie…

„Chciałbym życzyć zadowolenia z korzystania z tego boiska wszystkim mieszkańcom miasta, albowiem jest ono nie tylko boiskiem szkolnym, ale i miejskim.” – burmistrz Roman Cholewiński

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

„Orlik” czeka na dzieci i młodzież

Dzięki realizacji ministerialnego programu „Moje Boisko – Orlik 2012”, przy Szkole Podstawowej nr 1 w Drezdenku, wybudowano nowoczesny i funkcjonalny kompleks sportowy, w skład którego wchodzą: boisko piłkarskie o powierzchni 60×30 m., czyli 1800 m kw, boisko wielofunkcyjne o wymiarach 19,1×32,1m, bieżnia trzytorowa o długości 60m, skocznia i zespół sanitarno-szatniowy z oświetleniem.
Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjno-Budowlanych SANBUD sp. z o. o. z Zielonej Góry, wykonawca obiektu, zamontowało także sprzęt sportowy, tj.: bramki, kosze i słupki do siatkówki. Dookoła boiska zainstalowano również piłkochwyty, a wewnątrz siatki oddzielające. Kosztorysowa wartość prac to 1.247.265,04 zł, z czego Lubuski Urząd Wojewódzki przeznaczył na ten cel 333 tys.zł, Urząd Marszałkowski również 333 tys. zł, reszta to koszty własne.
W międzyczasie jednak, na usilną prośbę dyr. Sławomira Wojciuszkiewicza, dobudowano trzypasmową bieżnię, długości 60m i skocznię za dalsze 106.082,31 zł, które także pochodziły ze środków własnych.
Boisko wielofunkcyjne nadawać się będzie do gry w piłkę nożną, siatkówkę, koszykówkę, do biegów sprinterskich na dystansie 60m i do skoków. Szkolne boisko sportowe będzie wytrzymałe, a jego nawierzchnia tania w eksploatacji i minimalizująca ryzyko urazów i kontuzji. Uniwersalność, bezpieczeństwo i wyjątkowa żywotność sztucznej trawy, w połączeniu z wysoką estetyką, sprawiają, że na boisku będą mogły odbywać się nie tylko zawody szkolne, ale także turnieje osiedlowe, zakładowe, gminne, festyny i inne imprezy masowe, z których korzystać będą mieszkańcy naszego miasta.
Utrzymanie całego kompleksu sportowego nie będzie tanie, dlatego wszyscy muszą troszczyć się o jego stan techniczny i estetyczny wygląd. Szczególnie zaś ci, którzy na co dzień będą z niego korzystać.
Obiektem zarządza dyrektor Hali Widowiskowo-Sportowej z Drezdenka, Roman Owczarzak.

Zasadność lokalizacji

Lokalizacja kompleksu sportowego przy Szkole Podstawowej nr 1 jest ze wszech miar uzasadniona. Placówka ta bowiem zasłużyła swoją solidną pracą, na wielu odcinkach, na to szczególne wyróżnienie. Osiągnięcia, zwłaszcza sportowe Jedynki, są bardzo duże. Nie sposób wymienić wszystkich sukcesów, bo ich lista jest zbyt długa, ale ograniczę się jedynie do tych najbardziej znaczących z okresu kilku ostatnich lat.
Mistrzostwa Polski w mini piłce siatkowej dziewcząt, opiekunka Aleksandra Sapór:
2004 r. kl. VI – Zabrze, VII miejsce; 2005 r. kl. IV – Zabrze, V m.; 2006 r. kl. IV – Zabrze, IX m.; 2007 r. kl. V – Zabrze, V m.; 2008 r. kl. VI – Głuchołazy, XI m.; 2009 r. awans trzech zespołów do finałów wojewódzkich.
Drużynę Szkoły Podstawowej nr 1 w 2008 r. w Głuchołazach stanowiły: Pieróg Aleksandra,Traczyk Agata, Sapór Maria, Nowak Marta, Zbrzyzna Marta, Sawicka Magda, Sobkowska Agata, Wysocka Iga, Wajda Marlena, Drzymała Marta, Roszak Adrianna, Szymańska Katarzyna.
W roku szk. 2006/07, w klasyfikacji generalnej szkół województwa lubuskiego w ramach Lubuskiej Olimpiady Młodzieży, szkoła zajęła IV miejsce, a w r. szk. 2007/08 wyższe, bo III miejsce. Na sukcesy zapracowali głównie mini siatkarze i mini siatkarki oraz uczniowie, którzy uprawiają biegi przełajowe i grają w piłkę nożną.
Chłopców trenuje Roman Mikłasewicz, którego sukcesy są także bardzo duże. W roku 2006, w Zabrzu, na mistrzostwach Polski, jego chłopcy z klas czwartych zajęli VI miejsce.
Nie byłoby sukcesów sportowych szkoły bez ofiarnej pracy wuefistów, inspirowanych przez dyr. Sławomira Wojciuszkiewicza,  który sam także prowadzi zajęcia z wychowania fizycznego.
Nauczyciele,  którzy chcą osiągnąć sukcesy na miarę województwa, a zwłaszcza zaś kraju, doskonale wiedzą, że w pracy z dziećmi i młodzieżą trzeba wychodzić poza obowiązujący kanon lekcyjny i godziny programowo przydzielone, i pracować społecznie, z pasją, długofalowo, kosztem wielu wyrzeczeń i własnego zdrowia. Dzielnie wspiera doświadczonych nauczycieli Jedynki najmłodsza w tej profesji, Joanna Odwrot.
Bliskość kompleksu sportowego i możliwość częstego korzystania z niego spowodują, że Szkoła Podstawowa nr 1 ma szansę osiągać jeszcze większe sukcesy.

Równanie do najlepszych

Przy tej okazji należy powiedzieć o innych znaczących osiągnięciach SP nr 1, za dyrekcji Sławomira Wojciuszkiewicza.
1.    Wyremontowano salę gimnastyczną, ze środków gminnych, za około 140 tys. zł  .
2.    Odnowiono ¾ gabinetów przedmiotowych.
3.    Skomputeryzowano bibliotekę, w której także znajdują się cztery stanowiska komputerowe dla uczniów,  z dostępem do Internetu.
4.    Przy wsparciu finansowym sponsorów modernizowano boisko. Wykonano m.in. ogrodzenie, polepszające bezpieczeństwo uczniów i estetykę otoczenia.
5.    Szkoła zdobyła cztery certyfikaty, zaświadczające o tym, że równa do najlepszych.
Są to:
•    „Małe Mażoretki” zdobyły certyfikat reprezentanta kraju w 2004 r.
•    „Nauczyciel z Klasą” 2006 r.
•    Certyfikat Polskiego Towarzystwa Dysleksji w 2007 i 2008 r.
•    Miano „Przyjaznych Niepełnosprawnym” uzyskane w grudniu 2005 r.
6.    Wyniki sprawdzianów w nauce, po szóstej klasie, systematycznie rosną.
7.    Przybywa finalistek olimpiad przedmiotowych, w tym także laureatek. szczebla
wojewódzkiego.
Władze administracyjne i samorządowe starają się pomagać szkole w maksymalnym zakresie. Dotyczy to głównie dyrektor Miejsko-Gminnego Zespołu Oświaty, Ewy Pręt i burmistrza Romana Cholewińskiego.
Współpraca z rodzicami jest także bardzo dobra, a przewodnicząca Rady Rodziców, Małgorzata Gulajew dokłada wszelkich starań, aby imprezy szkolne dla dzieci wypadały jak najlepiej.

Poznajmy bliżej dyrektora

Z żoną Renatą, także nauczycielką, mają troje dzieci. Córka Ola skończyła Akademię Ekonomiczną w Poznaniu, a syn Piotr jest na ostatnim roku elektrotechniki Politechniki Poznańskiej, najmłodsza zaś Natalia jest na I roku germanistyki w PWSZ w Gorzowie Wlkp.
Sławomir Wojciuszkiewicz uwielbia piłkę siatkową, także w wydaniu plażowym.
W zimie jeździ na narty do Szklarskiej Poręby, a w wolnych chwilach dużo czyta, zwłaszcza książek biograficznych, nie stroni też od fantastyki naukowej.

Zdzisław Szproch

E-twinning, e- learning nie są obce ani nauczycielom, ani uczniom Gimnazjum nr 1 im. Józefa Nojiego w Drezdenku. Bowiem od kilku już lat, dokładnie od 2006 roku, p. Iwona Drzymała prowadzi w ramach zajęć pozalekcyjnych Szkolny Klub Europejski „Blustar”. Tak naprawdę dotychczas tylko jej i jej podopiecznym znane były tajniki pracy metodą projektu.
W bieżącym roku szkolnym taki rodzaj działań podjęli również: p. Magdalena Bugara, p. Zbigniew Kubasik oraz ja- Agnieszka Lala. Dzięki temu poszerzyliśmy w znacznym stopniu zakres nie tylko naszych horyzontów myślowych, co przede wszystkim wiedzę i umiejętności uczniów z zakresu nauczanych przez nas przedmiotów (historia i język polski).
Przyznam szczerze, że praca metodą projektu była dla nas swoistym wyzwaniem. Przerażające   były nie tyle kwestie planowania pracy, nadzoru czy doradztwa, co praca z różnorodnymi programami komputerowymi. Dotychczas większość z nas pracowała jedynie w Wordzie, nieliczni w Excelu. Tymczasem nasz udział w kursie zakładającym pracę nad projektem: „Wyzwania edukacji doby Internetu: tworzenie trwałej sieci liderów wykorzystania ICT w szkołach” organizowanym przez Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie dał nam nowe możliwości. Zapoznaliśmy się z takimi programami, bez których współczesna szkoła właściwie funkcjonować nie może, choćby: Adobe Acrobat Reader, Picasa, EclipseCrossword czy PowerPoint. Dzięki temu szkoleniu mogliśmy sprostać nowoczesnej edukacji – poprzez pracę z komputerem być bliżej ucznia.  Pracowaliśmy z różnymi komunikatorami, dzięki którym realizowane przez nas projekty  szkolne, umożliwiały nauczanie przez Internet. Ponadto założyliśmy kilka witryn edukacyjnych, obecnie powszechnie dostępnych w Googlach.
Dzięki temu szkoleniu narodziły się też pomysły na prowadzenie zajęć nowoczesną metodą nauczania, obecnie tak pożądaną. Mam na myśli, oczywiście, pracę metodą projektu. I tak, p. Magdalena Bugara( n-l j. polskiego) pracowała z klasą 3D nad związkami frazeologicznymi, p. Iwona Drzymała( n-l historii) z klasą 1D nad osiągnięciami starożytnych Greków, p. Zbigniew Kubasik (n-l historii) z klasą 1A opracował osiągnięcia starożytnych Rzymian. Z kolei  swojej klasie -3B- powierzyłam projekt nad tragedią antyczną, gdzie za główny przykład posłużyła nam „Antygona” Sofoklesa.
Na czym polegała praca z uczniami tą metodą? Otóż po przeanalizowaniu wybranych zagadnień, zaplanowaniu pracy na okres 3 tygodni, wybraniu liderów zespołów i podpisaniu umowy, rozpoczęliśmy nauczanie przez Internet. Pod naszym kierunkiem młodzież samodzielnie, współpracując ze sobą, zbierała niezbędne materiały i źródła, na podstawie których następnie opracowywała powierzone im zadania. Efektem końcowym poszczególnych grup były m.in. nowe pomoce dydaktyczne, inscenizacje, prezentacje multimedialne czy wreszcie opracowane przez opiekunów witryny edukacyjne.
Co istotne, efekt końcowy pracy uczniów był prezentowany przed szerokim gronem publiczności, co wcale nie było takie proste. Poza tym nie tylko nauczyciel prowadzący, ale również publiczność (inni nauczyciele, uczniowie innych klas) dokonywali oceny za realizację poszczególnych zadań.

WNIOSKI:
W szkole należy rozpowszechnić nauczanie z zastosowaniem metody projektu, ponieważ:
1.    jest to metoda aktywna, angażująca do pracy większość uczniów,
2.     jest lubiana przez uczniów, młodzież podkreśla, że dzięki niej stali się ambitniejsi, gdyż chcieli wypaść jak najlepiej,
3.    to metoda, dzięki której uczniowie nabierają pewności siebie, uczą się odpowiedzialności, współpracy, co ważne, dzięki niej wzbogacają swoją wiedzę,
4.    to metoda dająca możliwość zaprezentowania się przed szerszą publicznością ,
5.    uczy pokonywać lęk (jeśli nauczyciel odpowiednio nastawi wszystkich uczniów przed prezentacją)
6.    to metoda, która zwraca uwagę na aktywność twórczą młodych ludzi, daje możliwość wykazania się (uczniowie prześcigają się w pomysłach),
7.    dzięki projektowi lekcje stają się atrakcyjniejsze a konsultacje z nauczycielem – opiekunem pozwalają na partnerskie relacje między nim a uczniami.
Obecnie do grona nauczycieli pracujących metodą projektu przystąpili: p. Renata Frost (n-l sztuki), p. Alina Filipczuk (informatyk) oraz p. Adam Deneka (n-l muzyki). Wspólnie w ramach projektu interdyscyplinarnego wraz z uczniami uczęszczającymi na różnorodne zajęcia edukacyjne pracujemy nad projektem: „Szkoła w Pałacu”.
Dodam, że projekt „Wyzwania edukacji doby Internetu: tworzenie trwałej sieci liderów wykorzystania ICT w szkołach” jest zrealizowany przy wsparciu udzielonym przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię, poprzez dofinansowanie ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego w ramach Funduszu Stypendialnego i Szkoleniowego. Zainteresowanych zapraszam na stronę: http://kursy.swps.edu.pl

Agnieszka Lala

17.04.2009 r. uczniowie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Drezdenku uczcili „Dzień Ziemi” w sposób niekonwencjonalny, włączając się w akcję sadzenia lasu. Pomysłodawcą i inicjatorem był powiat strzelecko – drezdenecki, a współorganizatorem Nadleśnictwo Smolarz w Kleśnie oraz Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych  w Drezdenku.

Osobami odpowiedzialnymi za przedsięwzięcie byli ze Starostwa Powiatowego: pan Sławomir Bugara (naczelnik wydziału gospodarki przestrzennej), pani Ewa Wilińska (geolog powiatowy oraz nauczyciel ZSP), z nadleśnictwa: pan Sławomir Kaźmierczak (inżynier nadzoru leśnego) i pan Jarosław Mroczyński (leśniczy Leśnictwa Bielice), a z ZSP opiekunowie Eko-klubu: pani Kamila Wysocka, pani Ewa Wilińska i pani Józefa Dziwir.

Akcja odbyła się na terenie Leśnictwa Bielice (Nadleśnictwo Smolarz). Przybyłych na miejsce powitali: starosta powiatu strzelecko – drezdeneckiego pan Edward Tyranowicz oraz nadleśniczy Nadleśnictwa Smolarz  pan Andrzej Jeżyk i z-ca nadleśniczego pani Zofia Potyralska oraz dyrektor ZSP pan Maciej Pietruszak.

Pierwsze symboliczne sadzonki posadzili panowie: starosta, nadleśniczy oraz dyrektor ZSP.

W sadzeniu lasu wzięli udział uczniowie klasy II b i klasy II d liceum ogólnokształcącego, którym temat funkcji i znaczenia lasu jest dobrze znany z prac Eko-klubu oraz zajęć lekcyjnych. Uczniowie z pełną świadomością ekologiczną przystąpili do kolejnego zadania programu Eko-klubu.

Na obszarze 0,5 ha sadzili sadzonki dębu bezszypułkowego i klonu jaworu. Prace wykonywane były na dwóch powierzchniach przekształconych z pola uprawnego w las i pozwoliły zakończyć pierwszy etap w rozwoju drzewostanów.

Organizatorzy akcji nie tylko pomagali młodzieży przy sadzeniu, ale zadbali również o poczęstunek i miłą atmosferę. Po ciężkiej pracy nastąpiła chwila wytchnienia przy wspólnym ognisku na leśnej polanie.

Środki na organizację przedsięwzięcia pochodziły z Powiatowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Starostwa Powiatowego, a przygotowaniem obszaru pod zalesienie i zapewnieniem sadzonek zajęło się Nadleśnictwo Smolarz.

Po wytężonej pracy uczniowie stwierdzili: „Praca w plenerze, na łonie natury w ramach szkolnych zajęć, to bardzo dobry pomysł. Pokazuje młodym ludziom, zwykle spędzającym długie godziny w domu, przed komputerem, telewizorem…. jak piękna jest przyroda, i że nawet ciężka praca może sprawić wiele przyjemności.”

Tegoroczne obchody „Dnia Ziemi” utwierdziły młodzież w przekonaniu, że podejmowanie każdej inicjatywy ekologicznej ma ogromne znaczenie dla przyszłych pokoleń. Uczniowie zaangażowali się w znacznym stopniu w powierzone im zadanie, co pozwoliło posadzić 2 tysiące nowych drzew, które za około 180 lat będą okazałymi drzewami.

K. Wysocka, E. Wilińska

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Już w połowie maja dowiemy się, czy Drezdenko otrzyma dotację na trzy projekty, które złożyła Gmina  w Urzędzie Marszałkowskim. Pierwszy z nich zainteresuje przede wszystkim rodziców małych dzieci, ponieważ dotyczy  przebudowy Ogrodu Jordanowskiego. Mają powstać dwa place zabaw. Jeden dla dzieci małych do trzeciego roku życia, drugi dla starszych. Doczekać mamy się również amfiteatru, który postawiony będzie w miejsce fontanny, natomiast fontanna (miejmy nadzieję, że w innej postaci) stanie przy ulicy Kopernika. Będzie również ścieżka spacerowa wzdłuż Noteci, zmienione zostanie oświetlenie oraz, co najważniejsze, zainstaluje się monitoring. Ponadto zaplanowano zakup tzw. Kombajnów zabawowych, z których korzystałoby jednorazowo ok. 30 maluchów (koszt jednego urządzenia to ok. 800 000 zł.). Projekt opiewa na sumę 6 milionów złotych, z czego gmina pokrywałaby tylko 15 % całkowitego kosztu.
Drugi projekt dotyczy przebudowy Placu Kościelnego. Tutaj wymieniona zostanie nawierzchnia. Fakt ucieszy zwłaszcza te z pań, które pewnie nieraz wykręcały kostki zmierzając w szpileczkach na mszę.
Trzeci projekt związany jest z przebudową i remontem budynku należącego do Opieki Społecznej.
Czy uda nam się dostać unijne pieniądze na inwestycje? Tego nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Miejmy nadzieję, że się uda, bo zmiany tego typu, bardzo przydałyby się w naszym mieście.

Prace nad drogą do Lubiewa ruszyły pełna parą ku uciesze kierowców, mieszkańców Drezdenka, okolic, no i samego Lubiewa, oczywiście! „Umowa z wykonawcą obejmuje dwa lata, ale przewiduje się koniec prac na sierpnia 2009 – mówi burmistrz dr Roman Cholewiński. Dostaliśmy dodatkową dotację z Urzędu Marszałkowskiego w wysokości 110 tysięcy zł. Dzięki temu będzie robiony również zjazd w kierunku jeziora. Ułatwi to z pewnością dojazd kierowcom, co spowoduje odciążenie przepełnionego  w sezonie letnim Zagórza. Jeśli chodzi o ulice w mieście, to sprawa nie jest tak do końca oczywista. „Czasami zdarza się, że właścicielem dróg jest Skarb Państwa a nie gmina, dlatego nie możemy zacząć żadnych prac naprawczych, zanim nie przejmiemy tych terenów – kontynuuje burmistrz. 30 kwietnia wpłyną dokumenty do Rady Miejskiej o uchwalenie wniosku regulującego ten problem. Natomiast ulice takie jak Wita Stwosza, wchodzą w skład większej inwestycji. Do tej pory zostały one uzbrojone w kanalizację i zaopatrzone w oświetlenie. Na chodniki trzeba jeszcze poczekać”. Jak długo? „Niedługo” – przekonuje burmistrz.

Paulina Panek

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Kwalifikacje do klasy sportowej Gimnazjum nr 1 im. Józefa Nojiego odbędą się 29.05.2009r. o godzinie 10.00 w sali gimnastycznej gimnazjum.

Dziewczęta UKS Sokół Gimnazjum nr 1 uplasowały się na 3. pozycji w ćwierćfinale Mistrzostw Polski w Rudniku k. Raciborza. W inauguracyjnym meczu nasze siatkarki pokonały gładko wielokrotne medalistki MP i mistrza woj. opolskiego KS Metal Kluczbork 2:0. Kolejny, bardzo zacięty, mecz z mistrzem Śląska ZG UKS Krzanowice zakończył się porażką 0:2, w setach 22:25 i 20:25.

W meczu o awans do półfinału MP z Gwardią I Wrocław przegraliśmy dość gładko 10:25 i 21:25, ale III miejsce całkowicie nas zadowala i daje nadzieję, że za rok będzie lepiej. Zespół UKS Sokół wystartował w rozgrywkach ligowych w większości dziewczynami o rok młodszymi .

Sprintem:

Dziewczęta Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych: Klaudia Kalinowska, Aleksandra Pensiek, Daria Stando, Nikoletta Pastwa, Kamila Szukiełowicz, Marta Kaczmarek, Paulina Dolata, Olga Andrzejak, Agnieszka Kosmala zajęły 4. miejsce w finale wojewódzkim – Licealiada 2009. Trenerką zespołu jest p. mgr Renata Jodko, a zawody finałowe odbyły się w Żarach.

W.S.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Zwycięzcy tegorocznej edycji Amatorskiej Ligi Piłki Siatkowej zespół DRINK TEAM zwyciężyli również w II Turnieju Pawła Dziekanowskiego. W zawodach wzięło udział 8 zespołów z Gorzowa, Międzychodu, Strzelec Kraj. i Drezdenka.

Inicjatorem, organizatorem i pomysłodawcą zawodów był Przemek Fijak, a dochód z imprezy został przekazany rocznemu Bartkowi Dziekanowskiemu, który mamy nadzieję, pójdzie w ślady ojca.

Wyniki turnieju :

1. Drink Team – Mariusz Sikora – kapitan, Radek Cieżkowski, Adam Dychowski, Tomasz Sikora, Adrian Jędryczko, Michał Szlendak, Sergiusz Lenhardt.
2. Poczta Polska Gorzów – Jacek Szóstka – kapitan ( szwagier zresztą ), Bartek Kardziejonek, Bartek Pozarzycki, Piotr Mielcarek, Jan Słomiński, Piotr Gesterkom, Piotr Bliński, Maciej Słomiński.
3. ZRiF Strzelce – Zbigniew Przepiórka – kapitan, Janusz Czernicki, Błażej Czernicki, Tomasz Kapuściński, Łukasz Oś, Jacek Pić, Michał Wianecki, Mateusz Stawiński
4. Bossy
5. Elektroserwis
6. Duchy
7. Rzemiosło Drezdenko
8. Oldboys Miedzychód

W imieniu organizatora dziękuję : Firmie HOLZWIL Stare Kurowo – Krzysztofa Kaczmarka i Wojciecha Wilenty za nagrodę główną, w postaci drewna kominkowego, które polecam wszystkim zainteresowanym.

Sędziom dzisiejszych zawodów p. Henrykowi Kubisztalowi i Jarosławowi Neumerowi, zespołom przyjezdnym z Gorzowa, Strzelec Kraj. i Międzychodu, Radosławowi Białasowi (portal e- drezdenko) za uwiecznienie tego turnieju na zdjęciach, dyrektorowi hali p. Romanowi Owczarzakowi oraz wszystkim uczestnikom zawodów.

W.S.

Koniec kwietnia, dla gimnazjalistów nieubłaganie zbliżają się dni zgrozy – egzaminy gimnazjalne. Także w Gimnazjum nr 1 im. Józefa Nojiego w Drezdenku odczuwa się atmosferę napięcia. Na przerwach słyszy się ostatnie powtórki, tu wzory z fizyki, tam elementy rozprawki. Jednak nie wszyscy uczniowie naszej szkoły przystąpią do tegorocznego egzaminu, który składa się aż z trzech części. Pierwszego dnia na sali nie pojawi się Dagmara Strzesak – tegoroczna laureatka konkursu przedmiotowego z języka polskiego. Uczennica klasy III od dwóch lat przygotowywała się do tych zmagań . Jak sama przyznaje, udział w tego rodzaju konkursach to cenne doświadczenie. Dziś z niejakim sentymentem wspomina chwile towarzyszące przygotowaniom. Momentami było naprawdę ciężko – przyznaje, ale to mało istotne na tle całości, ponieważ zdecydowanie był to przyjemny czas. Nie bez powodu Dagmara wybrała tę, a nie inną dziedzinę. Polskim interesowała się od początku gimnazjum, ale to dopiero pod skrzydłami p. Elżbiety Gławdel, jej polonistki, odkryła prawdziwe piękno literatury. I Dagmara, i p. Gławdel jednoznacznie twierdzą, że była to dla nich wielka przygoda, w końcu spędziły z sobą ogrom czasu. Dagmara uzyskując tytuł wojewódzkiej laureatki zwolniona została z humanistycznej części egzaminu gimnazjalnego, otrzymując maksymalną ilość punktów. Ale Dagmara to nie jedyna chluba Gimnazjum. Jej przyjaciółka, Aleksandra Wnuk została pierwszą w historii szkoły podwójną finalistką przedmiotowego konkursu fizycznego i historycznego. Ola już w szkole podstawowej zmagała się z historią, która od dawna jest jej pasją. Jej historyk, p. Andrzej Kozubaj, kontynuował z nią pracę w tej dziedzinie. Ola przyznaje, że dotąd mówiła o sobie, że jest humanistką, dziś, kiedy nauka z p. Małgorzatą Franieczek – nauczycielką fizyki, dobiegła końca, stwierdza, że w przedmiotach ścisłych również czuje się bardzo dobrze. Podobnie jak Dagmara, miała chwile kryzysu, ale który olimpijczyk takich nie miewa? Wydaje się, że historia i fizyka, to tak rozbieżne dziedziny, niemożliwe do połączenia. Ola zdołała pogodzić fizyczne zadania i historię, choć kosztowało ją to niezliczoną ilość godzin nad książkami. Sama przyznaje, że gdyby teraz miała raz jeszcze podjąć decyzję, w którym konkursie weźmie udział, zdania by nie zmieniła, bo to, czego się nauczyła, tego nikt nigdy jej nie zabierze. Choć Ola nie została zwolniona z egzaminu, na pewno nauka do konkursów pomoże jej w rozwiązywaniu obydwu testów.
Obie dziewczyny są przykładem, że nauka w gimnazjum nie musi być monotonna. Ich nauka okazała się wartościową wędrówką, wędrówką dzięki której poznały siebie. Należy pamiętać, że „Jest tylko jeden sposób nauki – poprzez działanie”.
D. S.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]