drezdenecka.pl

Szpital w Drezdenku zmienia się, pięknieje. Na jego terenie od jesieni trwają prace budowlane i remontowe. Zbudowano nowe budynki i zadbano o modernizację istniejących. Jeszcze miesiąc temu zamieszanie, spowodowane wprawdzie bardzo sprawnie postępującymi pracami na rusztowaniach, ale też między innymi unoszonymi przez wiatr styropianowymi kulkami, zostało opanowane, by w efekcie pokazać kolorowe, pastelowe elewacje, dachy wyłożone karpiówką i wrażenie zaproszenia z pełną gościnnością. Czy tylko wrażenie?

(-)   „Na pewno wiele się zmieni w naszym szpitalu. To jest ukłon w stronę pacjentów. I o to chodzi. A najważniejsze, żebyśmy mieli gdzie się leczyć. I jeszcze, żeby do tego szpitala było blisko”- tak odpowiada Pani Maria, emerytowana urzędniczka i stała Pacjentka naszego szpitala. Przechodzący mężczyzna, w średnim wieku uśmiecha się. Pytam: „Podoba się Panu  szpital? – (-) „Oczywiście. Nie jest duży, ale ma sympatyczną kolorystykę i fajnie, że udało się uzyskać środki na jego renowację. Myślę, że na wielu Pacjentach i mieszkańcach robi to wrażenie. Ale czy w środku też będzie tak ładnie? Tego nie wiem, więc też się uśmiecham i odchodzę zostawiając mojego rozmówcę bez odpowiedzi.

Tymczasem w środku szpitala już nie jest tak uroczo. Sytuacja ekonomiczna szpitala nie pozwala na samodzielne i bieżące regulowanie zobowiązań finansowych. Przeprowadzone dotychczas próby restrukturyzacji nie wpłynęły na znaczącą poprawę sytuacji ekonomicznej lecznicy.

Jakkolwiek brak oczekiwanych efektów finansowych działalności szpitala nie wynika z jego złej kondycji w zakresie personelu szpitalnego, który charakteryzuje się wysokimi kwalifikacjami i należycie świadczoną pracą, niemniej jednak wysoki udział kosztów płacy w kosztach ogółem (aktualnie sięgający prawie 74% przychodów) oraz niski poziom finansowania usług medycznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, są dla kadry zatrważające.

Zarząd drezdeneckiej Platformy z baczną uwagą śledzi i przygląda się z zaniepokojeniem poczynaniom Zarządu Powiatu i Dyrekcji SPZOZ w Drezdenku, dotyczącym sytuacji finansowej i kadrowej szpitala.

Brak płynności finansowej, niespłacanie zaciągniętych zobowiązań budzi zrozumiałe zaniepokojenie wśród wszystkich organów samorządowych, organizacji politycznych, stowarzyszeń i mieszkańców powiatu strzelecko – drezdeneckiego.

Oto jak wygląda stan zapisów:

- przychody w SPZOZ systematycznie rosły w stosunku do przychodów roku 2006:

-         w 2007 r.    -  o 2,7 mln złotych

-         w 2008 r.    -  o ponad 6 mln złotych

-         w 2009 r.    -  o ponad 6 mln złotych.

Mimo tego sytuacja ekonomiczna naszego szpitala nie polepszyła się, a wręcz pogorszyła!

Przyczyny były różne, ale według opinii drezdeneckiej i powiatowej PO, to nieefektywne zarządzanie szpitalem, zła organizacja pracy, amatorskie i niefrasobliwe zarządzanie publicznymi pieniędzmi. O tych faktach świadczą podane poniżej wyniki, uzyskiwane przez szpital w zakresie lecznictwa zamkniętego:

w 2005 r. – (+) 715,029 zł (plus siedemset piętnaście tysięcy dwadzieścia dziewięć złotych)

w 2006 r. –  (-) 9,817 zł (minus dziewięć tysięcy, osiemset siedemnaście złotych)

w 2007 r. -  (-) 733,994 zł (minus siedemset trzydzieści trzy tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt cztery złote)

w 2008 r. – (-) 523,766 zł (minus pięćset dwadzieścia trzy tysiące siedemset sześćdziesiąt sześć złotych)

w 2009 r. –  (-)1 mln 800 tys.zł (minus jeden milion osiemset tysięcy złotych) – przewidywane wykonanie.

Tylko dzięki łącznemu rozliczeniu deficytowego szpitala z dochodową pomocą doraźną, SPZOZ działalność bieżącą zamknie na plusie około 300 tysiącami złotych, ale jest to również wynik uzyskany dzięki przyznanym przez wojewodę lubuskiego, pokaźnym środkom na pomoc doraźną. Uratowały one SPZOZ od bankructwa.

Zarząd i Rada Powiatu strzelecko – drezdeneckiego, według naszej oceny, nie miały innego wyjścia, jak przystąpić do programu Ratujmy Polskie Szpitale, upatrując w tym ostatnią szansę na skuteczną restrukturyzację. Tym samym SPZOZ w Drezdenku zostaje przekształcony w Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej, poprzez spółkę utworzoną przez Powiat i z jego 100% udziałem.

Plotki o rzekomym przekazaniu szpitala na rzecz podmiotów prywatnych można włożyć między bajki. Po pozytywnym zaopiniowaniu restrukturyzacyjnego programu przez Bank Gospodarki Krajowej, Narodowy Fundusz Zdrowia i Wojewodę Lubuskiego jest szansa oddłużenia Powiatu o kwotę 20 mln 800 tysięcy złotych, z tytułu przejętych zobowiązań zlikwidowanego SPZOZ w Drezdenku.

Skutkami restrukturyzacji są niewątpliwie redukcje zatrudnienia, sięgające 24% ogólnego stanu załogi.  Zdajemy  sobie  sprawę,  że  w   każdej  jednostce  są  to  najbardziej  bolesne posunięcia, zwłaszcza, że dotykają one średni personel wykwalifikowany i pracowników administracji. Racjonalizacja zatrudnienia jest jednak nieodzownym, wręcz nieuniknionym elementem planowanej szansy i wyjścia z impasu. Jest to jedyna możliwość zbilansowania przyszłego niepublicznego szpitala. Szereg pracowników zostanie pozbawionych pracy. Uratuje to jednak szpital i pozostałe 76% załogi, która będzie mogła świadczyć pomoc zdrowotną naszym mieszkańcom, wykorzystując swoje ogromne umiejętności i doświadczenie, w wyremontowanych i zmodernizowanych pomieszczeniach, na wskroś wyposażanych w nowoczesny sprzęt diagnostyczny. Tak, by podobnie jak na zewnątrz, w środku też było słonecznie, przytulnie, fachowo i ładnie.

Całej załodze, jeszcze SPZOZ w Drezdenku, składamy życzenia zdrowia, spełnienia oczekiwań i marzeń w 2010 roku.

Za Zarząd PO RP

Jolanta Emmerling – Kropidłowska

Andrzej Libera

Gościm to nieduża wieś na trasie Drezdenko – Gorzów Wlkp. Takie lakoniczne informacje o tej miejscowości posiada, niestety, większość osób, które kiedykolwiek zetknęły się z tą nazwą. To zaledwie minimum wiadomości na temat tego niepozornego, lecz bardzo interesującego miejsca, turystycznej atrakcji naszej gminy.

W Gościmiu i w jego pobliżu możemy znaleźć kilka jezior; wśród nich znajduje się największe w Puszczy Noteckiej jezioro Solecko, które jest prawdziwą chlubą naszej miejscowości. W okresie wiosny i lata zjeżdżają się tutaj ludzie niemal z całej Polski. Najwięcej przyjeżdża turystów z Wrocławia, którzy stworzyli „osiedle” domków letniskowych. Jest to niewątpliwie zaletą Gościmia, że można poznać tu naprawdę dużo interesujących ludzi.

Spacery, wycieczki rowerowe, gra w piłkę siatkową czy nożną, tenis oraz pływanie to tylko niektóre formy spędzania wolnego czasu. Latem, na boisku piłkarskim, organizowane są zabawy taneczne, na które przybywają nie tylko młodzi ludzie, ale również i starsi. Miła atmosfera sprawia, że na imprezach tego typu możemy spotkać osoby mieszkające daleko poza wsią. Nie tylko latem jest gdzie potańczyć. Andrzejki, sylwester i ostatki to z pewnością dobry czas na zabawę. Sala wiejska w Gościmiu, choć nie jest nowa, służy mieszkańcom od wielu lat. Mamy nadzieję, że dawno już obiecany remont tego miejsca w końcu dojdzie do skutku, bo organizowane niedawno andrzejki i sylwester przyciągnęły wielu zainteresowanych. I tak jest za każdym razem.

Wakacje to czas, kiedy w Gościmiu jest najwięcej turystów. Kolejki w sklepach są dwa razy dłuższe niż zazwyczaj. Na plaży, w upalny dzień, znalezienie wolnego miejsca graniczy nieomal z cudem. Wszystkie te czynniki świadczą o tym, jak chętnie nasza miejscowość jest odwiedzana. Mamy nadzieję, że z każdym rokiem odwiedzających będzie coraz więcej. Czy doczekamy się jednak nowej plaży? Na tę odpowiedź czekają już dzisiaj z niecierpliwością wszyscy mieszkańcy, bowiem za kilka miesięcy znów zacznie się sezon turystyczny i to ostatni dzwonek na podjęcie tak ważnych decyzji.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

1234►

Katarzyna Siuda

12.01.2010 r. Zarząd Województwa Lubuskiego przyjął do realizacji projekt „Znów będziemy aktywni – kompleksowe wsparcie aktywizacji zawodowej osób 45 +” wyłoniony w konkursie ogłoszonym w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki przez Wojewódzki Urząd Pracy.

Projekt zrealizuje Instytut Postępowania Twórczego Sp. z o.o. z Łodzi. Celem jest pomoc czterdziestu osobom w wieku powyżej 45 lat z powiatu strzelecko-drezdeneckiego i przygotowanie do zawodu pracownika kadr i płac. Zaplanowano kompleksowe wsparcie szkoleniowe i psychologiczne. Na koniec kursanci odbędą praktyki zawodowe. Wysokość dofinansowania to 828 tys. zł.

Zapraszamy dzieci i młodzież do udziału w akcji „Biała Zima”, w programie:

Hala Sportowo-Rehabilitacyjna w Drezdenku przy ul. Konopnickiej czynna od poniedziałku do piątku w terminie od 18. do 29 stycznia 2010r.

Godziny zajęć sportowych 9⁰⁰ – 11⁰⁰ szkoły podstawowe, 11⁰⁰ – 13⁰⁰ gimnazja, 13⁰⁰ – 15⁰⁰ szkoła ponadgimnazjalna

Szkoła Podstawowa w Niegosławiu od 18. do 22. 01.2010r.

Godziny zajęć 9⁰⁰ – 12⁰⁰ zajęcia sportowe, gry, zabawy edukacyjne, konkurs z nagrodami, posiłek.

Szkoła Podstawowa w Goszczanowie od 18. do 22. 01.2010r.

Godziny zajęć 9⁰⁰ – 12⁰⁰ zajęcia sportowe, manualne, komputerowe, gry planszowe, tenis stołowy, konkursy z nagrodami, posiłek.

Szkoła Podstawowa w Trzebiczu od 18. do 22. 01.2010r.

Godziny zajęć 9⁰⁰ – 12⁰⁰zajęcia sportowe, manualne, komputerowe, gry planszowe, tenis stołowy, konkursy z nagrodami, posiłek.

Zespół Szkół im. H. Sienkiewicza w Drezdenku od 18. do 22. 01.2010r.

Godziny zajęć 9⁰⁰ – 12⁰⁰ szkolny klub filmowy, kawiarenka internetowa, konkurs fotograficzny, ”I ja mam talent” popisy karaoke, zajęcia sportowe, posiłek.

Szkoła Podstawowa w Drawinach od 18. do 22. 01.2010r

Godziny zajęć 11⁰⁰ – 13⁰⁰ zajęcia zimowo-sportowe, gry, zabawy edukacyjne, oglądanie filmów i bajek, posiłek.

Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy im. ks. J. Tischnera zajęcia od poniedziałku do piątku w terminie od 18. do 29 stycznia 2010r. w godz. 10⁰⁰ – 13⁰⁰

Program: zajęcia plastyczne, turnieje, zabawy, konkursy, czytanie baśni, projekcja filmów.

Pracownie komputerowe w bibliotekach w Trzebiczu, Gościmiu, Niegosławiu czynne w godz. 10⁰⁰ – 13⁰⁰

Świetlica Profilaktyczno-Wychowawcza ul. Marszałkowska 18

czynna od 18. do 22. 01.2010r.

Godziny zajęć 8⁰⁰ – 12⁰⁰ zajęcia komputerowe, gry, zabawy edukacyjne, konkurs z nagrodami, posiłek.

Wydawanie posiłków:

Szkoła Podstawowa nr 1 w Drezdenku od 18. do 22. 01.2010r. w godz. 10³⁰ – 12³⁰

Gimnazjum nr 1 w Drezdenku od 25. do 29. 01.2010r. w godz. 10³⁰ – 12³⁰

Ferie zimowe finansowane są przez Urząd Miejski w Drezdenku w ramach realizacji Gminnego Programu Profilaktyki.

Wioletta Kantor – Kapiczak

Rozmowa z prof. dr. hab. Ludwikiem Lipnickim  o uwzględnieniu potrzeby ochrony zwierząt przy budowie obwodnicy Drezdenka

Od redakcji

„Drogi (…) ze względu na to, iż panuje na nich zbyt duży ruch samochodowy oraz to, że są grodzone – stanowią barierę nie do pokonania dla dzikich zwierząt. Fauna przemierza setki kilometrów od lat utartymi szlakami migracyjnymi, zlokalizowanymi w korytarzach ekologicznych. Przecięcie tych ścieżek (…) uniemożliwia migracje dzikim zwierzętom, które nie mogą się przemieszczać i tym samym są zmuszone do egzystencji na zamkniętych wyspach” – pisze o tym m.in. prof. dr hab. Józef Curzydło  w rozprawie pt. „Siedliska rozdzielone infrastrukturą ponownie łączone są przez ekologiczne mosty i przepusty: przykłady przejść dla dzikich zwierząt w Austrii, Belgii, Francji, Niemczech, Szwajcarii i Polsce”.

Szlaki migracyjne zwierząt, sąsiedztwo terenów „Natura 2000″ oraz wylesienia to „zielone problemy”, z którymi muszą poradzić sobie nie tylko drogowcy budujący obwodnicę Drezdenka.  Zgodnie z łacińską sentencją „Verba docent, exempla trahunt”, czyli „Słowa uczą, przykłady pociągają”, poczekajmy z oceną tego projektu do chwili jego zakończenia, a póki co, zaufajmy miejscowym ekologom, którzy podpowiadają, jak wyeliminować lub złagodzić ujemne skutki infrastruktury transportowej na środowisko przyrodnicze. Zatem doceńmy starania głównie prof. dra hab. Ludwika Lipnickiego zmierzające do tego, aby obwodnica Drezdenka była drogą przyjazną środowisku.

Od pewnego czasu krążą po Drezdenku pogłoski, że z powodu absurdalnych żądań ekologów zagrożona jest budowa obwodnicy. Chodzi o domaganie się budowy przejść dla zwierząt. Czy są one konieczne?

Obecność lub brak przejść dla zwierząt, zwanych też przepustami, nie zależy od widzimisię lub humoru ekologów, inwestorów albo projektantów. Takie przejścia są obecnie już standardem wynikającym z odpowiednich przepisów i wytycznych. Obwodnica Drezdenka nie jest wyjątkiem w tym zakresie. Wspomniane wytyczne regulują nawet odległości, w jakich przejścia powinny być rozmieszczone.

Czy ktoś to sprawdza?

Tak, i to bardzo dokładnie, ponieważ jednym z warunków uzyskania zgody na budowę jest wydanie przez Wojewodę tzw. decyzji środowiskowej. Jest ona zależna od treści dokumentów sporządzonych przez inwestora, wśród których do jednych z najważniejszych należy raport oddziaływania na środowisko. Trzeba pamiętać, że ani Burmistrz ani Rada Miejska nie mają wpływu na wybór specjalisty wykonującego zarówno ten raport, jak i inne dokumenty.

Skoro to takie oczywiste, to dlaczego ekolodzy, z Panem na czele, musieli się domagać umieszczenia w projekcie tych przejść?

Sprawa przejść dla zwierząt po raz ostatni poruszana była w obecności radnych wiele lat temu; nie jest to niespodzianka, która pojawiła się w ostatnich dniach lub miesiącach. Trzy lub cztery lata temu (jeśli nie więcej – nie pamiętam), podczas spotkania z inwestorem (Wojewódzkim Zarządem Dróg) zwróciłem uwagę na konieczność zaprojektowania przepustów. Ich pominięcie w projekcie na pewno spowodowałoby wstrzymanie wydania decyzji przez Wojewodę, konieczne byłoby uzupełnianie dokumentacji, a to z kolei niepotrzebnie wydłużałoby całą procedurę i przesuwało w czasie rozpoczęcie budowy. Jak się okazało, obawy te były przedwczesne, bo przepusty były uwzględnione.

Pojawiły się zarzuty, że wymuszone zostało zaprojektowanie wręcz gigantycznych „przejść dla żyraf”, co na tyle podniosło koszt inwestycji, że stała się ona prawie nierealną.

Z wielkim zdziwieniem przyjąłem tę wyssaną z palca informację i potraktowałbym ją jako kiepski dowcip, gdyby nie pewne zagrożenie, jakie niesie za sobą jej rozpowszechnianie. Konieczne, zatem, jest tu wyjaśnienie, chociaż, zastrzegam, nie jestem specjalistą od budownictwa drogowego. Są dwa podstawowe rodzaje przejść dla zwierząt. Niewielkie, o wysokości kilkadziesiąt centymetrów – przejścia dla płazów, gadów i drobnych ssaków. Są one z reguły sytuowane w pobliżu nasady nasypu; niekiedy, po niewielkich modyfikacjach, ich funkcję mogą pełnić przepusty cieków wodnych. Przejścia dla dużych ssaków, tzn. dla saren i jeleni, są wskazane, jeśli droga przecina teren, gdzie te zwierzęta często bytują, np., gdy przechodzi przez las i do tego jeszcze na tym odcinku od niej odgrodzony. Są one, ze zrozumiałych względów, wyższe niż poprzednie. Nie muszę przypominać, że sarny i jelenie są, o czym wie nawet przedszkolak, zdecydowanie mniejsze od żyraf.

Skąd, zatem, ten zarzut?

Być może potrafiłbym odpowiedzieć na to pytanie, gdybym znał ostateczną wersję projektu. Wówczas wiedziałbym, w jakich miejscach, jakie, ile i o jakich parametrach przepusty zostały zaplanowane. Podkreślam, że projekt wykonuje firma wskazana przez inwestora, na koszt tegoż inwestora i, co jest istotne, według opracowanych przez inwestora wytycznych – na te decyzje nikt z Drezdenka nie miał i nie ma wiążącego wpływu… Wracając do wspomnianego pseudozarzutu. Podejrzewam, że jego źródłem była wizja terenowa, do udziału w której zaprosili kilku radnych przedstawiciele projektanta. Omawiane były między innymi lokalizacje przepustów. W związku z przebiegiem niektórych odcinków drogi na nasypie ziemnym (w terenie zalewowym), aby uniknąć kosztów budowy jeszcze dodatkowych nasypów, projektant brał pod uwagę budowę niewysokich przepustów drogowych dla dwóch dróg gospodarczych, tzn. górą biegłaby obwodnica, a dołem krzyżująca się z nią droga gospodarcza. Zasugerowałem wówczas, żeby skrzyżowania te tak zaprojektować, aby jednocześnie pełniły one funkcję przejść dla jeleni i saren. Spełniony zostałby wymóg formalny, bo te przejścia drogowe wykluczyłyby potrzebę budowania specjalnych przejść dla zwierząt, a jednocześnie koszt całej inwestycji byłby niższy. Naszym celem było podsuwanie pomysłów na pomniejszenie kosztów, a nie na ich zwiększanie. Nie wiem jednak czy i w jakim zakresie w ostatecznym projekcie wykorzystano tę moją sugestię.

O skrzyżowanie których dróg była mowa?

Pierwsza z nich biegnie mniej więcej środkiem Lasu Miejskiego w kierunku osady Milicz („wysp”) i jest przedłużeniem ulicy Milickiej. Jest ona – jak wiemy – wykorzystywana między innymi przez transport leśny. Druga rozpoczyna się przy moście koło oczyszczalni ścieków, biegnie między ogródkami działkowymi i dalej między łąkami w kierunku zachodnim. Jest wykorzystywana przez użytkowników łąk, pastwisk i wędkarzy…

Czy zatem radni mieli wpływ na kształt i szczegóły projektu inwestycji?

I tak i nie. To znaczy, że zarówno Burmistrz jak i radni oraz inni mieszkańcy miasta zawsze mogą zgłaszać swoje ogólne bądź szczegółowe uwagi do koncepcji tej czy innej inwestycji, ale traktowane są one wyłącznie jako pomocnicze i nie muszą być uwzględniane w ostatecznym projekcie. Całą inwestycją – od początku do końca – zajmują się specjaliści, którzy doskonale wiedzą, jakim wymogom technicznym i przepisom prawnym powinna ona odpowiadać. Dla przykładu: jedno z zastrzeżeń, jakie zgłaszaliśmy, dotyczyło punktu przecięcia przez obwodnicę Lasu Miejskiego. Trasa wykreślona „za biurkiem”, z pominięciem na tym etapie wizji terenowej, przecina las w jego najpiękniejszej części. Wskazaliśmy miejsca alternatywne, które nie wydłużały trasy, a umożliwiały zachowanie w nienaruszonym stanie tzw. „szańców szwedzkich”. Odpowiedziano nam, że wprowadzenie tej zmiany wydłużyłoby prace projektowe, a tym samym przesunięty byłby termin rozpoczęcia całej inwestycji. Aby nie zarzucono nam, że swoimi żądaniami powodujemy opóźnienie, z żalem, co prawda, ale nie upieraliśmy się dalej przy swoim stanowisku.

Jaki więc jest, Pana zdaniem, cel rozsiewania wśród społeczeństwa Drezdenka informacji,  jakoby ekolodzy blokowali budowę obwodnicy?

O tym, że dla mieszkańców Drezdenka obwodnica jest inwestycją konieczną, nikogo nie trzeba przekonywać. Ale spoglądając z większej (geograficznie) odległości, to najchętniej by ją skreślono lub jej realizację przesunięto na bliżej nieokreśloną przyszłość. Do takich wniosków może skłaniać pojawianie się wciąż nowych przeszkód, mimo że miasto ze wszystkich swoich zobowiązań wywiązywało się terminowo i bez zastrzeżeń. Przykładowo: zarzucono nam niepełne uregulowanie sprawy własnościowych gruntów – problem został rozwiązany. Wobec tego sprawę zaczęły komplikować wysokie koszty budowy – dziwnym trafem wciąż rosnące, mimo ciągle tej samej koncepcji i wciąż tych samych ogólnych założeń. W pierwszej fazie prac koszty szacowano na ok. 40-60 mln złotych, ale już bodaj dwa lata później mówiono o 80-90 mln, rok temu było to już 110-120 mln, a teraz jest mowa o ok. 200 mln złotych. Zaczynam podejrzewać, że szykuje się nam niespodziankę i planuje wybudować przynajmniej czteropasmową autostradę, bo rosnące w takim tempie koszty niebawem osiągną miliard złotych. Teraz wytoczono, jako kolejny, argument „ekologiczny”, czyli krótko mówiąc: winni są niedobrzy ekolodzy, i żeby było pikantniej, to do tego jeszcze miejscowi z Lipnickim na czele. I taką bzdurę się nagłaśnia… Kogo więc, w przypadku niepowodzenia z budową obwodnicy będą winić w ten sposób informowani mieszkańcy Drezdenka?.. Wiadomo. Przypuszczam, że chodzi o to, aby na wszelki wypadek odwrócić uwagę od osób, które ewentualnie podejmą niepopularną decyzję, i skierować ją na lokalnego kozła ofiarnego… Nie zdziwię się, jeśli następną przeszkodą w rozpoczęciu budowy obwodnicy będzie krecia robota drezdeneckich miłośników latających talerzy lub chińskich ręczników.

Czy to znaczy, że stracił Pan wiarę w możliwość powstania obwodnicy naszego miasta?

Nie jestem aż takim pesymistą. Wierzę, a nawet jestem przekonany, że będą dotrzymane obietnice złożone nam rok temu przez Pana Marszałka Marcina Jabłońskiego, a miało to miejsce podczas spotkania transmitowanego przez Radio Zachód. Ponadto, są już pierwsze sygnały, iż rozmowy prowadzone przez Pana Burmistrza Macieja Pietruszaka będą miały szczęśliwy finał i niebawem ruszą pierwsze prace.

Pojawiły się jednak krytyczne głosy, że efekty działań Pana Burmistrza Pietruszaka nie są aż takie pomyślne, bo będzie budowany tylko około jednokilometrowy odcinek między drogami biegnącymi do Trzebicza i Międzychodu.

I tu ma Pani wręcz kliniczny przypadek manipulowania informacją. To, co jest sukcesem, próbuje się przedstawić jako porażkę, a nawet jako klęską. Nie można inaczej niż „żałosna” określić pretensję, że nie buduje się od razu ponad dziewięciu kilometrów drogi wraz z kilkoma mostami nad rzekami i linią kolejową oraz z czterema rondami, a tylko jeden kilometr drogi i dwa ronda. Przecież wszystkie inwestycje drogowe, i to nie tylko w Polsce, realizuje się etapami, a całe przedsięwzięcie będzie realizowane przez wiele lat. Na szczęście takim argumentom, podobnie jak tym „ekologicznym”, nikt rozsądnie myślący nie może dać wiary…

Czy jeszcze coś chciałby Pan dodać do tego, o czym rozmawialiśmy?

Jedynie taką niewesołą refleksję, że niestety są wśród naszych współmieszkańców tacy, którzy rozsiewając niesprawdzone wieści, z premedytacją wprowadzają innych w błąd. Można by było przejść nad tym do porządku dziennego, gdyby nie był to wysyłany „na zewnątrz” bałamutny komunikat, jakoby radni Drezdenka „sami nie wiedzieli, czego chcą”, a to z kolei może być przysłowiową wodą na młyn przeciwników budowy obwodnicy. Rozgłaszając takie „nowinki” ci „lokalni patrioci” z sobie tylko wiadomych powodów gotowi są – jak widać – zrobić wiele, żeby zdyskredytować wszystko to, co w ciągu ostatnich kilku lat osiągnął w sprawie obwodnicy Burmistrz, śp. Roman Cholewiński, radni i aktualny Burmistrz – Pan Maciej Pietruszak.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Wywiad autoryzowano 10.01.2010r.

10:00 rano, ulice pełne zasp śnieżnych. Drezdenko wygląda prawie jak białe, górskie doliny. Zmarznięci, ale pełni werwy wolontariusze przedzierają się przez nasze miasteczko do biblioteki miejskiej – sztabu WOŚP. Ostatnie instrukcje i możemy ruszać w drogę. Pierwsze minuty, a już słychać brzęk monet w puszkach. Na każdym kroku spotykaliśmy coraz więcej ludzi oblepionych orkiestrowymi serduszkami. Chłodny wiatr nie oziębiał naszych dusz, gdyż jeden ciepły uśmiech przynosił wiele radości. Była to ciężka i dość mozolna praca, ponieważ ludzie nie byli skorzy do wychodzenia na spacery w mroźne popołudnie. W końcu chwila wytchnienia na herbatce, pączku  w sztabie. Kilka minut w miłej atmosferze, motywujące słowa opiekunów. Wracamy do kwestowania. Na szczęście obyło się bez ataków agresji, napaści oraz kradzieży. Wytrwale czekaliśmy na datki, przechadzając się po Drezdenku. Godzina 16:00, wreszcie zmierzamy ku hali. Ostatnie pieniądze trafiają do puszek. Swój wkład w Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy miał Dom Seniora, który uświetnił czas wypiekami, gorącymi napojami i swoją obecnością. Wielu zainteresowanych przybyło obejrzeć popisy młodzieży naszego miasta. Najwięcej ciekawskich spojrzeń i braw zgarnęła grupa „Sinior Skład Family”. Najważniejszym jednak punktem programu była aukcja. Zgorączkowani ludzie przekrzykujący nawet prowadzącego, zwykłe produkty licytowane na ogromne sumy. Entuzjazm w tłumie nie opadał przez kilka godzin. Stukot monet wpadających w aukcyjną skrzyneczkę zapowiadał obfite zbiory. Wspaniała zabawa trwała, gdy wybrane wolontariuszki wraz z opiekunkami, w pocie czoła liczyły datki. O godzinie 20:00, jak zawsze punktualnie, WOŚP został zakończony światełkiem do nieba. Zachwyceni mieszkańcy Drezdenka powracali do swoich domów. Jesteśmy zadowoleni, ponieważ wspomogliśmy fundację Jurka Owsiaka około 20 000 złotych. Trwajmy razem z nim do końca świata i jeden dzień dłużej!

Julia Flak, Agata Jessa

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Zwyczajem stało się, że dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Drezdenku w okresie świąt Bożego Narodzenia przedstawiają jasełka o narodzeniu Pana Jezusa. Święta te pozwalają nam zbliżyć się do tajemnicy wcielenia, kiedy to prawdziwy Bóg – Jezus staje się dla naszego zbawienia Człowiekiem. Tajemnica zjednoczenia dwóch natur w Jednej Osobie Słowa Wcielonego dotyka nas i skłania do zamyślenia się nad Zbawieniem, które zeszło na ziemię z nieba. Jasełka przygotowane przez dzieci pozwalają na głębsze przeżycie tej tajemnicy. Spontaniczność i entuzjazm młodych artystów nie tylko przybliża wydarzenia sprzed 2000 lat, ale powoduje też radość i wzruszenie.

Za zaangażowanie w wystawieniu jasełek dziękuję przede wszystkim aktorom oraz ich rodzicom, którzy postarali się o piękne stroje dla dzieci, a także katechetom i pani Paulinie Włodarek za okazaną pomoc. Myślę, że w przyszłym roku po raz kolejny dzieci pozwolą nam przeżyć tajemnicę Bożego Narodzenia poprzez wystawienie jasełek.

Cezary Świrski

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Już w poprzednim numerze „Gazety Drezdeneckiej” Pani Joanna Odwrot (nauczyciel SP1) wspomniała o akcji, której po raz pierwszy podjęła się młodzież naszego miasta, była to  VI edycja akcji Magazynów Świętego Mikołaja. Na czym polegała? Jaki był jej efekt? Oto krótka relacja z naszych działań.

Po odwiedzinach w UMiG i spotkaniu z Burmistrzem Drezdenka przedstawiciel FAM pojawił się także w  wielu placówkach oświatowych naszego miasta, m.in. był także w naszym gimnazjum. Wraz z Panem Zbigniewem Pierogiem (opiekunem szkolnego Caritasu), postanowiłam jako opiekun Samorządu Uczniowskiego Gimnazjum nr 1 im. Józefa Nojiego w Drezdenku wziąć udział w tym wyjątkowym, a zarazem szczytnym  przedsięwzięciu. Z pomocą przyszły nam: Pani Joanna Odwrot, która  zainicjowała akcję w Szkole Podstawowej nr 1 im. Janusza Korczaka w Drezdenku oraz Pani Dagmara Kowalczyk i Pani Anna Zielony (także nauczycielki SP1). W Gimnazjum nr 2 akcję rozpowszechniła Pani Sylwia Teresiak.

W pierwszej kolejności młodzi ludzie –nasi podopieczni – zostali zobowiązani do zarejestrowania się jako wolontariusze na stronie internetowej http://www.fam.org.pl/ (w logowaniu pomagali uczniom P. Mariusz Odwrot oraz P. Roman Pręt).

Następnie od początku grudnia na terenie nie tylko naszych szkół, ale również marketów: Piotr i Paweł, Netto, Biedronka, Polo, Intermarche czy w ratuszu UMiG, oraz wielu  sklepach spożywczych wystawiliśmy kosze na zabawki i słodycze. W realizacji tego tak ważnego zadania – dotrzeć do najbardziej potrzebujących rodzin, a przede wszystkim do Ich dzieci – pomógł nam także Ośrodek Pomocy Społecznej. Zdobyliśmy ponad 40 adresów rodzin objętych akcją. Otrzymaliśmy z FAM-u plakaty oraz ulotki, poza tym upoważnienie do reprezentowania Ich organizacji na terenie Drezdenka.

21.12.br. szkolny gabinet nr 5 mieszczący się w Gimnazjum nr 1 im. J. Nojiego w Drezdenku zamienił się w magazyn Świętego Mikołaja, bowiem to tu opiekunowie wraz  z dziećmi pakowali to, co udało nam się zebrać – słodycze, zabawki.

Rozniesienie prezentów pod wszystkie zebrane podczas akcji adresy dzieci, do których mógł nie przyjść Święty Mikołaj nastąpiło w dniach 22.-23.12.09r.

Wszystkim zaangażowanym, władzom miasta, właścicielom sklepów, uczniom-wolontariuszom oraz mieszkańcom Drezdenka za okazane serce bardzo serdecznie dziękuję, wierząc że nie było to nasze wspólne pierwsze i jedyne takie przedsięwzięcie.

Agnieszka Lala

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Kilka słów o tym, o czym rozmawiamy z Michałem podczas wieszania obrazów

Nie jestem historykiem sztuki, krytykiem czy inną osobą z racji umiejętności kompetentną do wyrażania opinii o walorach twórczości plastycznej. Jestem prostym historykiem i ani myślę wymądrzać się na temat wartości artystycznej kilkudziesięciu obrazów, które w zeszłym tygodniu, w towarzystwie Michała Głębockiego, zawieszałam w Muzeum.  Mogę oceniać  je wyłącznie podług najprostszego kryterium; podoba się lub nie podoba się. Mam na myśli prace plastyczne wykonane przez uczestników działającej w Drezdenku Pracowni Plastycznej. Jest to trzecia wystawa ich dorobku, którą widziałam i druga, którą miałam przyjemność otworzyć. Poprzednia – muszę to otwarcie przyznać – nie powalała na przysłowiowe łopatki. Możliwe, że wpłynęło na to jakieś zadziwiające podobieństwo prac, spowodowane pewnie preferowaniem podobnej techniki – akrylu na tekturze. Pamiętam, że kiedy w ubiegłym roku oglądaliśmy prace, rozmawialiśmy z Michałem (absolwentem Liceum Plastycznego) o braku różnorodności w stosowaniu technik malarskich. Być może dlatego nie doświadczyliśmy  miłego uczucia, kiedy -jak  to mówią – coś wpada nam w oko. Zupełnie inaczej było w tym roku. Z przyjemnością zauważyliśmy, że wśród prac znalazło się sporo akwarel malowanych tak na suchym, jak i na mokrym papierze. Pojawiły się również rysunki ołówkiem i węglem a także więcej obrazów olejnych. Znacznie wzrosło nasze poczucie własnej wartości, bo zmagania z akwarelą i rysunkami rozpoczęły te osoby, które wskazywaliśmy sobie w ubiegłym roku jako szczególnie do tych technik predysponowane.

To już wszystko o pogaduszkach osób zawodowo wieszających obrazy. W końcu istotą tego tekstu jest zachęcenie Państwa do obejrzenia nowej muzealnej wystawy. Jak wcześniej wspomniałam prezentujemy na niej kilkadziesiąt prac, wykonanych przez: Danutę Białas, Danutę Brzezińską, Marcelego Buszę, Franciszka Franieczka, Elżbietę Malewicz, Grażynę Sobieraj i Józefę Wojciechowicz. Zobaczyć możemy pejzaże Danuty Brzezinskiej prezentujące otaczającą nas naturę, ujmowaną w różnych porach roku, najczęściej zimą. Podczas sobotniego otwarcia wystawy autorka dwa z nich sprzedała. W tak zwanych „okolicznościach przyrody” zainteresowanie motywami zimowymi jest intrygujące. Przeciwwagą dla zimy w wykonaniu Pani Brzezińskiej są, wiszące po przeciwległej stronie, akwarele Józefy Wojciechowicz. Przeważają wśród nich przedstawienia kwiatów składające się na piękny, kolorowy cykl namalowany z, charakterystyczną dla autorki, dbałością o detale. Zaledwie pięć prac zaprezentowała Elżbieta Malewicz. Jest wśród nich niewielki, monochromatyczny obrazek przedstawiający kobietę na rowerze, przed którym grupowali się uczestnicy otwarcia, żywo komentując jego urodę. Pan Franieczek wystawił kilkanaście barwnych prac z lat ubiegłych i kilka wykonanych  w ostatnim czasie rysunków. Te ostatnie w sposób szczególny zwróciły uwagę Michała. Ich wysoki poziom pozwolił mu wieszać je z prawdziwą przyjemnością. W sąsiedztwie Franciszka Franieczka umieściliśmy prace Marcelego Buszy a między nimi zwracający uwagę, malowany z dużą ilością błękitów zimowy pejzaż z motywem Placu Wileńskiego. W tej edycji pokazu twórczości uczestników pracowni udało się zaprezentować zaledwie kilka obrazów Grażyny Sobieraj. Jest wśród nich obraz przedstawiający tancerki, który- przynajmniej we mnie – budzi najgłębsze skojarzenia z bogatą osobowością autorki. I wreszcie Danuta Białas, która szczęśliwie porzuciła malowanie akrylem na tekturach i zwróciła się w stronę akwareli. Wszystkie prezentowane w muzeum prace  wykonane są przy pomocy tej techniki. Ich tematyka koncentruje się wokół natury ze znaczną przewagą wizerunków kwiatów. Moją uwagę zwróciły dwa motywy kwitnących łąk, które zadziwiająco przypominają  te z okolic Kosina. Trzy jej prace znalazły już nabywców.

Korzystając z okazji pragnę podziękować wszystkim, którzy pomimo niesprzyjającej pogody przybyli w sobotni wieczór do muzeum, aby spędzić czas w towarzystwie uczestników Pracowni Plastycznej i w otoczeniu ich twórczości. Uwadze tych, których nie było, polecam ciekawą wystawę. Przypominam, że część prac została przeznaczona do sprzedaży i może stanowić, na przykład gustowny prezent. Informuję, że wystawa będzie czynna do 8 lutego a droga do Muzeum jest odśnieżona. Zapraszam.

E.K.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

123►

W Muzeum Puszczy Drawskiej i Noteckiej im. F. Grasia w Drezdenku trwają przygotowania do otwarcia nowej, pierwszej w tym roku, wystawy. Zapraszamy na wernisaż, który odbędzie się w sobotę 9 stycznia o godzinie 17.00.  Prezentowanych będzie kilkadziesiąt prac plastycznych wykonanych w 2009 roku przez uczestników  Pracowni Plastycznej działającej przy drezdeneckim Domu Kultury. Jest to kolejny pokaz dorobku uzdolnionych artystów amatorów działających w Drezdenku. Na ekspozycję składają się obrazy namalowane przez  Danutę Białas, Danutę Brzezińską, Marcelego Buszę, Franciszka Franieczka, Elżbietę Malewicz, Grażynę Sobieraj i Józefę Wojciechowicz.

Prace wykonane zostały w różnych technikach, są wśród nich obrazy olejne, akwarele, pastele i rysunki. Tematyka obrazów jest różnorodna. Autorzy prezentują pejzaże, portrety i  martwe matury. W pracach prawie wszystkich uczestników wystawy przewija się motyw kwiatowy. Jest on przedstawiany w rozmaitych technikach i ujęciach. Kwiaty malowane są z dużą dozą realizmu, przy pomocy szerokiej palety kolorów. Ich oglądanie może stanowić dla zwiedzających miłe doznanie, szczególnie w środku szarej zimy.

Serdecznie zapraszamy ! Wystawa będzie czynna do 8 lutego 2010r.

Ewa Kułakowska

[Show as slideshow]

[View with PicLens]