KALENDARZE head

Zapraszamy na wystawę

KALENDARZE 2018 PLAKAT

Adwent (z łacińskiego adventus: przybycie) w wierze chrześcijańskiej oznacza przybycie wcielonego Syna Bożego. Okres adwentu służy przygotowaniu do narodzin Jezusa Chrystusa, w nocy 25 grudnia. Kalendarze adwentowe są używane do pomiaru, a właściwie, do odliczania czasu do święta narodzin. W rzeczywistości otwarcie pierwszych drzwiczek kalendarza powinno nastąpić pierwszego dnia nowego roku kościelnego, to znaczy w pierwszą niedzielę Adwentu. Ponieważ czas adwentu nigdy nie jest tej samej długości, więc odliczanie zwyczajowo zaczyna się od pierwszego grudnia. Wówczas ostatnie drzwi zostaną otwarte 24 grudnia, w Wigilię. Są również kalendarze adwentowe, które mają drzwiczki na dzień 25 grudnia.
Początkowo okres adwentu traktowany był jako Wielki Post dla wewnętrznego odrodzenia. W kościele protestanckim ten czas był celebrowany, jako czas radosnego oczekiwania, z codziennym domowym wielbieniem Boga, wspólnym śpiewaniem oraz robieniem wieńców adwentowych. W dziewiętnastym wieku, pojawił się zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami układanymi pod choinką, co naturalnie zwiększyło uczucie niecierpliwości w oczekiwaniu na narodziny pańskie. By zapanować nad dziecięcą niecierpliwością, powstały różne rodzaje kalendarzy adwentowych. Często łączono je z codzienną notatką zawierającą obietnicę lub jakąś inną pobożną frazą do zapamiętania. Po roku 1900 kalendarz adwentowy stopniowo rozprzestrzeniał się formie tablicy wyposażonej w małe drzwiczki, najpierw z hasłami a następnie z małymi obrazkami. Nazwa „kalendarz adwentowy“ po raz pierwszy została zastosowana w 1904 przez ewangelickie berlińskie Stowarzyszenie Kobiet „Edelweiss”. Często kalendarz przedstawiany jest, jako zegar z 24 godzinami. Moda na wypełnianie kalendarzy słodyczami lub innymi małymi prezencikami przyszła znacznie później. Jeszcze później pojawiły się w nich motywy świeckie. Obecnie kalendarze miewają rozmaite formy, czasami mocno odbiegające od pierwowzoru. Bywają wypełnione biżuterią lub puszkami z piwem a nawet karmą dla zwierząt. Zawierają także
reklamy na każdy możliwy temat. Miewają formę książki lub zestawu ozdobnych dekoracji. Te bardziej tradycyjnie wciąż jednak zawierają cytaty biblijne lub kolędy.
Tradycyjne kalendarze adwentowe mają malowane motywy. Unika się w nich stosowania fotografii. Motywy malowane są farbami olejnymi lub akrylowymi, ponieważ akwarele nie nadają się do uzyskania bardziej miękkich kolorów. Motywy malowane są przez wyspecjalizowanych artystów. Z nich powstają litografie, z których tworzy się nadruk. Zasadniczo, drukowane są dwie części dla każdego kalendarza adwentowego. Każdy składa się z arkusza okładki, wykonanej z mocniejszego kartonu i arkusza do wklejenia. Ten zaś ma, co najmniej 24 malowane przedstawienia drukowane na papierze lub cienkim kartonie. Ale najważniejszym elementem udanego kalendarza adwentowego są drzwiczki. W procesie wytwarzania kalendarza używa się specjalnej stalowej opaski, dzięki której wykonuje się odpowiednie otwory, dlatego też firma drukarska musi być bardzo precyzyjna. Drzwiczki najpierw muszą być zamknięte a potem otwierać się w sposób nieniszczący obrazka znajdującego się za nimi. „Zawias” drzwiczek zrobiony jest z perforowanego zagięcia, które powinno wytrzymać wielokrotne otwieranie i zamykanie. Również obrazek znajdujący się za drzwiczkami musi znajdować się w odpowiednim miejscu, dokładnie za małymi drzwiczkami.
Bardzo popularne są kalendarze adwentowe w formacie standardowych listów pocztowych do wysyłania oraz w wielkich formatach do zawieszania na ścianie.
Produkowane są również wytłaczane kalendarze, które wymagają specjalnego składania i są bardzo kosztowne. Występują w nich elementy drewniane i stalowe okucia. W kalendarzach z tzw. wyższej półki okienka dopasowuje się ręcznie. Stosowane są kosztowne barwniki. A gotowe kalendarze niejednokrotnie traktuje się w sposób indywidualny dla każdego egzemplarza.

Ingrid Andriessen-Beck

Brak komentarzy

ZOSTAW KOMENTARZ